من انقلابی ام

"ما انقلاب كرديم كه واقعيت ها را تغيير دهيم، نه كه آنها را بپذيريم." شهيد بهشتي

در اربعين امسال کربلا چه گذشت ؟

همايش اربعين کربلا، ظرفيتي همچون حج

 

ذکر حسين مثل عطر خوش بهاري، در حال انتشار در عالَم است

با پايان ماه صفر، به تدريج کربلايي ها از سفر عشق بازمي گردند. جا دارد راجع به مراسم اربعين امسال در کربلا چند نکته  را به اختصار، مرور و بررسي نماييم. 

با محاسبات مادي نمي توان تحليل کرد

از چندسال اخير که پياده روي اربعين مرسوم شده است، سال به سال شاهد پرشورتر شدن و پررنگ تر شدن حضور خيل عاشقان سيّدالشهدا در کربلا هستيم. اما اربعين امسال متفاوت از سال هاي قبل بود؛ چه به لحاظ کمّي و حضور مردم - که بنا به آمار گزارش شده، حداقل 22 ميليون نفر امسال در کربلا زائر اربابشان بوده اند- و چه به لحاظ کيفي و محتوايي که مورد سانسور و بايکوت خبري از سوي رسانه هاي استکباري قرار گرفت. اينکه مردم بيش از 50 کشور از سرتاسر جهان، خود را به کربلا رساندند، نشانه ي چيست؟ اينکه کيلومترها پياده روي کردند و رنج ها و سختي ها را متحمّل شدند، به خاطر چيست؟ اينکه علي رغم وجود ناامنيِ ناشي از حضور تروريست هاي تکفيري در برخي مناطق عراق، حضور زائران اربعين نسبت به سال هاي گذشته افزايش پيدا کرد، نشانه ي چيست؟ صدها شبکه ماهواره اي به زبان هاي مختلف، شبانه روز عليه دين و اعتقادات مذهبي فعاليت مي کنند، با ترويج فساد و بي عفتي در جوامع اسلامي، عليه سبک زندگي اسلامي و عليه معنويت برنامه مي سازند. اما در يک روز مثل اربعين، همه ي توطئه ها نقش بر آب مي شود. اينها نشانه ي چيست؟ اينهمه در دنيا شيعه هراسي کردند و مي کنند، ولي حضور چشم گير برادران اهل سنّت و حتي بعضاً غيرمسلمان ها در مراسم اربعين کربلا حامل چه پيامي است؟

اگر با عقل معاش يا محاسبات مادي و چرتکه انداختن مي خواستي تحليل و بررسي کني، از وضعيت موجود در عالم به نتايج مطلوبي نمي رسيدي. اگر فقط با چشم ظاهربين دنيايي و عقل ناقص خود، حوادث دنياي امروز را مي نگريستي، آنگاه محو عظمت پوشالين و کاذب دشمنان مي شدي، لذا پندارت اين بود که: ”اسلام از دست رفت، جوان ها منحرف شده اند، مردم از دين و اخلاق برگشته اند، داعش بر عراق و سوريه مسلّط شده، حرف دين در دنيا خريدار ندارد و پول و قدرت است که حرف اول را مي زند” و پندارهايي از اين قبيل، اما بايد اذعان کرد که نواي حسيني در جهان پيچيده است و ذکر حسين مثل عطر خوش بهاري، درحال انتشار در عالم است.

اربعين و ماأدراک ما اربعين؟

اگر در روز اربعين امسال در کربلا بودي، حتي با همين چشمِ سر مي ديدي شکوه عاشقي جوان هاي امروز را، عطش دينداري و معنويت در بين مردم را، روح ايمان و بصيرت را، قدرت و عظمت حقيقي و عميق اسلام را، بي اعتباري پول و پست و مقام را، غليان حس برادري و صميمت و اعتماد بين مسلمانان از کشورهاي مختلف را؛ به تعبير يکي از وعاظ خوش سخن، اربعين امسال گوشه اي از مدل جامعه ي مهدوي پس از ظهور امام زمان(عج) را نشان داد. در جامعه ي مهدوي، مردم نه براي پول و اعتبار دنيوي، بلکه فقط براي خدا و دين خدا، به يکديگر خدمت خالصانه مي کنند و آسايش و راحتي ديگران را به آسايش و راحتي خود ترجيح مي دهند، ايمان را در عمل-نه فقط در زبان- به اثبات مي رسانند. موکب هايي که در مسير پياده روي اربعين کربلا توسط مردم عراق برپا شده بودند، گوشه اي از اخلاق و سبک زندگي در جامعه ي مهدوي را نمايان مي کرد. هرکس در حدّ بضاعت، هرچه داشت، مخلصانه و بدون هيچ گونه چشم داشتي، تدارک کرده بود براي خدمت به زائران حسين. يکي چاي و خرما، ديگري غذا، يکي جاي خواب، ديگري نمازخانه، يکي حمام و سرويس بهداشتي، ديگري محتواي تبليغي و فرهنگي. خادمان با خواهش و التماس بر سر خدمت رساني به زائران، با هم رقابت مي کردند. هيچ کم و کاستي وجود نداشت، چراکه ظرفيت هاي خودجوش مردمي به ميدان آمده بود. اگر همه ي دولت ها هم جمع شوند، نمي توانند چنين فضاي معنوي و روحاني و سرشار از اخلاق را به وجود بياورند.

 اربعين امسال و مناظر تأمّل برانگيز

از يک طرف جوان هايي را مي ديدي که شايد با نگاه اول، دچار قضاوت غلط و عجولانه نسبت به آنها مي شدي؛ اما چنان به زيارت امامشان مي شتافتند که به عشق آنها غبطه مي خوردي.

از طرف ديگر پيران فرتوت و بعضاً معلول و نشسته بر ويلچر، بچه هاي شيرخواره کالسکه سوار، کودک و نوجوان، زن و مرد همه دعوت بودند در اين همايش باشکوه.

يک منظره ي تأمّل برانگيز ديگر اين بود که علي رغم حضور متراکم ميليون ها زن و مرد، دختر و پسر جوان در کربلا، هيچ فساد و مزاحمت و لاابالي گري مشاهده نمي شد.

شايد زيباترين منظره اي که براي ايرانيان بسيار جالب توجه بود، وجود فراوان تصاوير رهبر انقلاب اسلامي امام خامنه اي در تابلوها و بيلبردهاي شهري در شهرهاي مختلف عراق و حتي نصب اين عکس ها در مغازه ها و بر شيشه خودروهاي مردم عراق بود. مردم عراق علاقه ي خاصي به امام خامنه اي و حاج قاسم سليماني دارند و نقش آنها را در تأمين امنيت عراق، بسيار برجسته و اساسي مي دانند.

به نظر مي رسد که مراسم اربعين کربلا تبديل به ظرفيتي براي تبليغ جهاني اسلام و تشيع شده است؛ ظرفيتي شبيه به مراسم حج در مکه، بلکه با کيفيتي عميق تر از آن. بايد از اين فرصت و ظرفيت، بهترين بهره برداري صورت بگيرد. شايد از همين روست که رهبر انقلاب امسال تأکيد به حضور بيشتر و تدارک تسهيلات براي زائران اربعين کربلا کردند. رسانه هاي استکباري که ادعاي آزادي بيان و صداقت و بي طرفي دارند، جرأت پوشش و انعکاس خبري همايش ميليوني اربعين را نداشتند و طبق معمول به سانسور روي آوردند؛ اما «يُرِيدُونَ لِيُطْفُِواْ نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَ اللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْكَافِرُون»صف/آيه 8 : آنان مى‏خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش سازند، ولى خدا نور خود را كامل مى‏كند هر چند كافران، خوش نداشته باشند! چه بخواهند، چه نخواهند همايش ميليوني اربعين، آثار جهاني خود را به جا خواهدگذاشت.

إن شاءالله خداي متعال، عزاداري هاي اين دو ماه را از همه عزاداران حسيني قبول کند و به همه عاشقان سيّدالشهدا و اباالفضل العباس توفيق درک محرم و صفر سال آينده و نيز حضور در مراسم اربعين کربلا را عطا بفرمايد.

میلاد ولیان

valian.milad3@gmail.com

 

نوشته شده در سه شنبه 1393/10/02ساعت 15:10 توسط میلاد| |

شگفتا بی سر و سامانی عشق

به روی نیزه سرگردانی عشق

ز دست عشق در عالم هیاهوست

تمام فتنه ها زیر سر اوست قیصر امین پور

http://s2.picofile.com/file/7574804294/00257.jpg

«این حسین کیست که عالم همه دیوانه‌ى اوست‌
این چه شمعی است که جان ها همه پروانه‌ى اوست‌
اى شعله‌ى فروزان، اى فروغ تابان، اى گرمابخش دل هاى خلایق! تو کیستى با این شکوه و جلال، با این شیرینى و دلنشینى، با این هیبت و اقتدار، با این‌همه لشکر دل‌به‌همراه، با غلغله‌ى فرشتگان که در کنار موکب تو با آدمیان رقابت می کنند؟ تو کیستى اى نور خدا، اى نداى حقیقت، اى فرقان، و اى سفینةالنجاة؟ چه کرده‌اى در راه خدایت که پاداش آن خدایى‌شدنِ هر آن چیزى است که به تو نسبت می رساند؟ بنفسى انت، بروحى انت، بِمُهجَةِ قلبى انت، و سلام الله علیکَ یومَ وُلِدتَ و یوم اُستُشهِدتَ مظلوماً و یوم تُبعَثُ فاخِراً و مَفخَراً.»

تقریظ رهبر انقلاب بر کتاب "پنجره های تشنه" ، ۹۳/۲/۲۹

 

نوشته شده در چهارشنبه 1393/09/26ساعت 0:4 توسط میلاد| |

«شروع جاذبه ي مغناطيس حسيني، در روز اربعين است. اين، همان مغناطيسي است که امروز هم با گذشت قرن هاي متمادي، در دل من و شماست.

ما با خودمان عهد کرده ايم که ياد حسين، نام حسين و راه حسين را هرگز از زندگي خودمان جدا نکنيم. همه ي ملت ما، همه ي کشور ما، همه ي شيعيان عالم و بلکه همه ي آزادگان در سرتاسر جهان، يک چنين احساسي نسبت به حسين بن علي دارند.»

 امام خامنه اي، رهبر انقلاب اسلامي- 1/1/1385

بسيجي عاشق كربلاست، و كربلا را تو مپندار كه شهري است در ميان شهرها و نامي است در ميان نام‌ها. نه، كربلا حرم حق است و هيچ‌كس را جز ياران امام حسين (علیه السلام) راهي به سوی حقيقت نيست.
كربلا، ما را نيز در خيل كربلاييان بپذير. ما مي‌آييم تا بر خاك تو بوسه زنيم و آن‌گاه روانه‌ي ديار قدس شويم.     
شهید سیّد مرتضی آوینی

به لطف حضرت حق، عازم حرم حق هستم. حلال بفرمایید.

نوشته شده در دوشنبه 1393/09/17ساعت 12:0 توسط میلاد| |

ارتحال عالم مجاهد انقلابی، مرحوم آیت الله مهدوی کنی را به رهبر انقلاب و کلیه دانشجویان دانشگاه امام صادق(علیه السلام) تسلیت می گویم.

امام خامنه ای رهبر انقلاب:

«این عالم بزرگوار از جمله‌ی نخستین مبارزان راه دشوار انقلاب و از چهره‌های اثرگذار و یاران صمیمی نظام جمهوری اسلامی و از وفاداران غیور و صادق امام بزرگوار بود و در همه‌ی عرصه‌های مهم کشور در دوران انقلاب شجاعانه و با صراحت تمام نقش‌‌آفرینی کرد. از عضویت در شورای انقلاب و سپس تشکیل کمیته‌های انقلاب در آغاز تأسیس نظام اسلامی تا تصدی وزارت کشور و سپس قبول نخست وزیری در یکی از سخت‌ترین دوران‌های جمهوری اسلامی، و تا ورود در عرصه‌ی تولید علم و تربیت جوانان صالح و تأسیس دانشگاه امام صادق(علیه‌السلام) و تا امامت جمعه تهران و سرانجام ریاست مجلس خبرگان، همه جا و همه وقت در موضع یک عالم دینی و یک سیاستمدار صادق و یک انقلابی صریح ظاهر شد و هرگز ملاحظات شخصی و انگیزه‌های جناحی و قبیله‌ای را به حیطه‌ی فعالیت‌های گسترده و اثرگذار خود راه نداد. این انسان بزرگ و پرهیزگار، همه‌ی وزن وزین خود را در همه‌ی حوادث این دهها سال در کفه‌ی حق و حقیقت نهاد و در دفاع از راه و سیره‌ی انقلاب و نظام، کوتاهی نورزید. رحمت و رضوان الهی بر روان پاک او باد.»

شادی روحش صلوات

نوشته شده در سه شنبه 1393/07/29ساعت 14:55 توسط میلاد| |

جنگ نرمی بی سروصدا علیه کودکان

 

حوزه ی "تولید اسباب بازی" نیاز به ممیزی دارد

به مناسبت 16 مهر، روز جهانی کودک

 

 کارکردهای بازی برای کودک

دنیای بدون بازی در نظر کودک، مثل زندان است. برخلاف تصور غلطی که برخی بزرگسالان و والدین راجع به بازی کودکان دارند و آن را کاری بیهوده و بی فایده تلقی می کنند و هم بازی شدن با کودکان را موجب هدررفتن وقت و انرژی خود می پندارند، اما بازی[و حتی هم بازی شدن] برای رشد کودک، امری لازم، اساسی و طبیعی است؛ یعنی علاوه بر لذت و سرگرمی و تفریح، کارکردهای مهمتری در تربیت و رشد او دارد. کودک از مجرای بازی است که اجتماعی می شود، به تدریج با الگوها و هنجارهای جامعه آشنا می شود، مهارت های ارتباطی و نقش های اجتماعی را می آموزد، هیجان و انرژی اضافی خود را تخلیه می کند، اعتماد به نفس پیدا می کند، دوست یابی را فرامی گیرد، مسئولیت پذیری و قانونگرایی را می آموزد و...

وضعیت موجود "بازی و اسباب بازی"

اسباب بازی ابتدائاً یک وسیله و ابزار بازی است، اما نوع، کیفیت و محتوای آن در شکل گیری شخصیت، روحیات و جهت گیری های فکری و روانی کودک در بلندمدت به شدت مؤثر است. از این روست که باید در انتخاب اسباب بازی برای کودک، بسیار دقت و ظرافت به خرج داد. چون هدف از بازی کودک، صرفاً سرگرمی و تفریح نیست؛ عمده رشد و پرورش کودک با همین اسباب بازی ها صورت می گیرد. متأسفانه وضعیت موجود بازی و اسباب بازی، رضایت بخش و متناسب با غایات جامعه ی اسلامی نیست. غالب اسباب بازی هایی که در بازار موجود است، یا "وارداتی" هستند یا "تولید داخل، ولی تقلیدی"؛ که هردوی اینها از سلامت لازم برای تربیت صحیح کودک، برخوردار نیستند. تهاجم فرهنگی و جنگ نرم دشمن حتی به اسباب بازی های کودکان هم رحم نکرده است. در اهمیت این مسأله همین بس که رهبر انقلاب به طور مصداقی وارد این بحث شدند و طرح دغدغه کردند: «تهاجم فرهنگى يك حقيقتى است كه وجود دارد؛ مي خواهند برروى ذهن ملّت ما و برروى رفتار ملّت ما - جوان، نوجوان، حتّى كودك - اثرگذارى كنند. اين بازي هاى اينترنتى از جمله‌ى همين است؛ اين اسباب‌بازى‌هايى كه وارد كشور مي شود از جمله‌ى همين است كه من چقدر سر قضيّه‌ى توليد اسباب‌بازى داخلىِ معنى‌دار و جذّاب، حرص خوردم با بعضى از مسئولين اين كار كه اين كار را دنبال بكنند... اسباب‌بازى رايج بچّه‌هاى ما شده تفنگ. خب بابا! آمريكايى‌ها كه پدرجدّ ما در اين كارند، الآن پشيمانند، درآن درمانده‌اند كه چه‌كار كنند. ما بچّه‌هاى خودمان را كه اَلَك‌دولَك بازى مي كردند كه تحرّك داشت و خوب بود، گرگم‌به هوا بازى مي كردند كه كار بسيار خوبى بود و ورزش بود و بازى و سرگرمى بود، يا اين چيزى كه خط كشى مي كنند و لىِ‌لىِ مي كنند - بازىِ بچّه‌هاى ما اينها بود - آورده‌ايم نشانده‌ايم پاى اينترنت، نه تحرّك جسمى دارند، نه تحرّك روحى دارند، و ذهنشان تسخير شده به وسيله‌ى طرف مقابل. خب بياييد بازى توليد كنيد، بازى ترويج كنيد، همين بازى‌هايى كه بنده حالا اسم آوردم و ده‌تا از اين قبيل بازى كه‌ بين بچّه‌هاى ما از قديم معمول بوده را ترويج كنيد؛ اين‌ يكى از كارها است، اينها را ترويج كنيد. ما همه‌اش نبايد نگاه كنيم ببينيم كه غربى‌هااز چه‌جور بازى‌اى حمايت مي كنند، ما هم از همان بازى حمايت بكنيم[1]

کودک ما در محاصره ی تفنگ و شمشیر و عروسک باربی و بِن تن و مرد عنکبوتی و... است

غربی ها به طور کلی در رسانه های خود، برای جذب مخاطب و تأثیرگذاری بر او متوسل به هر روشی می شوند؛ مشروعیت و عدم مشروعیت برای تمدّن غربی هیچ اهمیتی ندارد. چند مؤلفه ی مهم، تقریباً در تمام محصولات و آثار رسانه ای غربی ها[جبهه ی باطل] وجود دارد که با آنها ایجاد جذابیت می کنند:

«شهوت»، «غضب» و «وهم»، که در هر اثر فرهنگی غربی، حداقل یکی از این مؤلفه ها وجود دارد. به تعبیر شهید آوینی رسانه های غرب با "تکیه بر نقاط ضعف بشری"، سعی در ایجاد جذابیت و کشاندن مخاطب به سوی خود و نهایتاً تسخیر ذهن انسان دارند. پس هدفشان "تسخیر ذهن مخاطب و مصرف کننده"، و ابزارشان "ایجاد جذابیت در محصولات" است. همین رویکرد بر تولید اسباب بازی ها و ترویج بازی های کودکان نیز حاکم است؛ چه اسباب بازی هایی که مستقیماً از خارج وارد می شود، و چه اسباب بازی هایی که در داخل تولید می شود لکن متأثر از فرهنگ بیگانه است. لذا می بینیم اسباب بازی هایی در اختیار کودکان جامعه ی اسلامی قرار می گیرد که هیچ سنخیتی با ارزش ها، هنجارها و الگوهای این جامعه و هیچ تناسبی با سبک زندگی اسلامی ندارد. وقتی اسباب بازی های جنگی مثل اسلحه، مسلسل، دست بند، ماشین پلیس و شمشیر در اختیار کودک قرار گرفت، طبیعتاً کودک به سمت پرخاشگری، خشونت، هیجان جنگاوری، آدم کشی و بزهکاری سوق داده می شود. آن دانش آموزی که در مدرسه آمریکایی با هفت تیر، معلمان و دوستانش را می کشد، به طور ناگهانی به اینجا نرسیده، بلکه نوع تربیت و پرورش به تدریج او را به این مرحله رسانده است. وقتی کودک با عروسک های مدل، رقاص و نیمه عریان مثل باربی مأنوس شد، طبیعی است که به نوع خاصی از پوشش و آرایش و حجاب تمایل پیدا می کند، به سمت فرهنگ بی عفّتی، بی حیایی و لاقیدی می رود، دنیای پاک و معصومانه ی کودک به شهوت، فساد و غریزه ی جنسی آلوده می شود و زودتر از موعد به بلوغ جنسی می رسد که آسیب های جدّی و خطرناکی را به دنبال خواهدداشت. وقتی کودک با اسباب بازی ها و عروسک شخصیت ها و قهرمان های تخیّلی و توهّمی منفی مثل بَتمَن و مرد عنکبوتی و بِن تِن و لاک پشت های نینجا و... سرگرم شد، طبیعتاً الگوی شخصیت آرمانی و مطلوب برای آن کودک، همین شخصیت های خیالی خواهندبود. جای تعجب نیست که برخی کودکان سعی می کنند خود را شبیه همین شخصیت های خیالی و بیگانه کرده و ادا و اطوار آنها را تقلید کنند.

از سوی دیگر اخیراً بازی های رایانه ای و موبایلی هم رواج زیادی پیدا کرده که علاوه بر اثرات سوء روحی و روانی، به لحاظ جسمانی و فیزیکی نیز مضر است و کودک را تنبل و بی تحرک بار می آورد.

چه باید کرد؟

اگر در این عصر تاریک فرهنگی، کسی مثل رهبر انقلاب سوزن بانی عرصه ی مظلوم فرهنگ را انجام نمی دادند، یقیناً به تدریج ضدّارزش ها تبدیل به ارزش ها می شدند. ایشان از همان اوایل دهه ی 70 تلنگرهای به موقعی به متولیان فرهنگی کشور می زدند و می زنند، که اگر مسئولان امر، پیگیری و جدّیت لازم را به خرج می دادند، بخشی از این دغدغه ها مرتفع می شد. در زمینه ی بازی و اسباب بازی کودکان نیز خلأهایی در حوزه ی کاری مسئولان و متولیان فرهنگی مشاهده می شود:

*   نبود کار پژوهشی و بنیادی در زمینه ی تولید اسباب بازی: باید کار پژوهشی و مطالعاتی دقیقی در زمینه ی تولید اسباب بازی ایرانی انجام بگیرد. باید ذائقه ی کودک امروزی را تشخیص داد تا بتوان اسباب بازی مطلوب او را ساخت. باید بررسی شود که چطور می توان بدون استفاده از مؤلفه هایی که غربی ها برای ایجاد جذابیت از آنها بهره می گیرند، اسباب بازی ها و بازی های جذاب برای کودکان طراحی کرد[که هم جذاب باشند، هم سالم].

*   نبود نظارت بر تولید و واردات اسباب بازی: کدام سازمان و نهادی بر تولیدات اسباب بازی در داخل و نیز بر واردات اسباب بازی های خارجی نظارت می کند!؟ چه ممیزی ای برای این حوزه وجود دارد؟ آیا حوزه ی تربیت کودکان اینقدر اهمیت ندارد که برای آن، ناظر و ممیزی در نظر گرفته شود!؟ وقتی نظارت نباشد، تولیدکننده مختار است هرچه خود می پسندد و هرچیزی که بیشتر فروش دارد تولید کند؛ واردکننده هم همین طور.

*   نبود استاندارد و معیارهای تعریف شده در تولید اسباب بازی: به دلیل نبود یک نقشه ی راه و چشم انداز در این حوزه، تصویر مشخصی از وضعیت مطلوب وجود ندارد. یعنی به طور مشخص، روشن نیست که در این حوزه، باید به کجا برسیم، اسباب بازی مطلوب کودکان مسلمان چیست، چه خصوصیاتی دارد، مؤلفه های جذابیت آن چیست و چه معیار و طرازی وجود دارد. این خلأ نیازمند مدیریت راهبردی و تدوین چشم انداز برای حوزه ی بازی و اسباب بازی است.

اگر به بازی و اسباب بازی کودک، با جدّیت و به مثابه یک سرمایه گذاری بلندمدت نگریسته شود، از یکسو بسیاری از هزینه های تربیتی و پرورشی در سنین بالاتر نوجوانی و جوانی کاهش خواهدیافت. از سوی دیگر به جهت انعطاف بیشتر کودک در فراگیری و شکل گیری شخصیت مطلوب و صحیح، این امکان در سنین پایین تر، بیشتر فراهم است[کار برای سنین کودکی، هم کارآمد و هم مؤثر است]؛ اما اگر کودک در سنین کودکی و خردسالی رها شود، خیلی نمی توان در سنین جوانی از او انتظار انعطاف فراوان در تأثیرپذیری و تربیت را داشت؛ چراکه: خشت اول اگر نهد معمار کج/ تا ثریا می رود دیوار کج.


پی نوشت:

[1] بیانات امام خامنه ای در دیدار اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی، 19/9/1392

 

نویسنده: میلاد ولیان

valian.milad3@gmail.com

نوشته شده در چهارشنبه 1393/07/16ساعت 17:56 توسط میلاد| |

مرجع دریافت قالبها و ابزارهای مذهبی
Design By : Night Melody