رؤساي محترم قوا !

اختلافات را رسانه­ای نکنید!

بخشی از توصیه­های رهبر انقلاب به مسئولین و رؤسای قوا

«اختلافات، مُضر است. هم اختلافات بين مسئولين مضر است؛ هم بدتر از آن، كشاندن اختلاف ميان مردم مضر است. اين را من به مسئولين، به رؤساى محترم هشدار مي دهم. من از رؤساى قوا حمايت كردم، باز هم حمايت مي كنم- مسئولند، بايد كمكشان كرد - اما به آنها هشدار مي دهم، مراقب باشند. نه اينكه اين نامه‌نگارى‌ها خيلى مهم باشد؛ نه، صد تا نامه بنويسند؛­كار خودشان را بكنند، اختلافات را به ميان مردم نكشانند،­چيزهاى جزئى­را مايه‌ى جنجال و هياهو و استفاده‌ى تبليغاتى دشمن و خوراك تبليغاتى راديوهاى بيگانه و تلويزيون هاى بيگانه نكنند، صد تا نامه بنويسند؛ نامه اهميتى ندارد. مهم اين است كه همه‌ى ما بدانيم مسئوليتي داريم، همه‌ى ما بدانيم موقعيت حساسى داريم.

امروز دشمن به خاطر حوادث شمال آفريقا، به خاطر پيشرفت علمي ايران - البته آنها مي گويند پيشرفت هسته‌اى، ليكن دروغ مي گويند؛ عمده‌ى مشكل آنها پيشرفت علمى شماهاست - به خاطر تأثيرى كه ملّت ايران بر روى ملّت هاى ديگر گذاشته است، به خاطر اين بيدارى اسلامى كه پيدا شده، ناراحت و عصبانى است. دشمن احساس شكست مي كند، احساس ناكامى مي كند؛ لذا ناراحت است. البته ژِستى كه دولتمردان و دولتزنان آمريكا مي گيرند، ژست پيروز است؛ كه بله، ما چنين و چنان كرديم؛ ليكن خودشان هم مي دانند، ديگران هم مي دانند، محافل سياسى و محافل مطبوعاتى دنيا هم مي دانند كه قضيه چه خبر است؛ مي فهمند كه دولت آمريكا در اين درگيرى، در اين مبارزه‌ى كلان، در اين حوادث، شكست خورده؛ خب، ناراحتند.

آنها هى دنبال اينند كه يك كارى پيدا كنند. يكى از كارهاى مهم آنها اين است كه با روش هاى موذيانه و موريانه‌وار، بين ما اختلاف بيندازند؛ اين جزءِ كارهاى رائج اينهاست، اين كار را از قديم انجام مي دادند. البته مُتبحّر و كارشناس كامل اين كار، انگليسى‌هاى خبيثند؛ آنها در زمينه‌ى ايجاد اختلاف، از همه كارشناس‌ترند؛ آمريكایى‌ها پيش آنها شاگردى مي كنند، از آنها ياد مي گيرند! ايجاد اختلاف از راه‌هاى نفوذ، مثل موش هاى دزد، مثل موريانه، وارد شدن و نفوذ كردن؛ اينها جزءِ كارهاى متعارف آنهاست. ما بايد حواسمان جمع باشد. بايد اختلافات به حداقل برسد.

البته اختلاف نظر، فراوان است؛ هيچ اشكالى هم ندارد - دو نفر مسئولند، رفيقند، اختلاف نظر هم دارند؛ هميشه هم بوده است - اما اختلاف نظر نبايد به اختلاف در عمل و اختلاف در برخوردهاى گوناگون، به اختلاف علنى، به گريبان­گيرى، به مُچ­گيرى در مقابل چشم مردم منتهى شود؛ چون آن اختلافات آنقدر اهميت ندارد. يك وقت يك چيزهاى مهمى است، خب مردم بايد مُطّلع شوند؛ اما اين اختلافاتى كه انسان مى‌بيند بين اين حضرات هست، چيزهایى نيست كه اينقدر اهميت داشته باشد كه حالا با ادعاهاى گوناگون، ما اينها را بزرگ كنيم، جلوى چشم مردم نگه داريم، به اينها اهميت بدهيم؛ كه اهميتى هم ندارد. اختلافات را نبايد علنى كرد؛ اختلافات را نبايد به مردم كشاند؛ احساسات مردم را نبايد در جهت ايجاد اختلاف تحريك كرد. از امروز تا روز انتخابات، هر كسى احساسات مردم را در جهت ايجاد اختلاف به كار بگيرد، قطعاً به كشور خيانت كرده. خوشبختانه مسئولين كشور، مسئولين زحمتكش و دلسوزى هستند؛ مي خواهند براى كشور كار كنند. البته ممكن است غفلت هایى انجام بگيرد، اما نيت ها إن‌شاءا... نيت هایى است براى كار.»     10/8/1391

«در كشور ما خوشبختانه ملّت متّحدند؛ اين خيلى دستاورد مهمى است؛ از اين بايد صيانت كرد؛ نگذاريم از بين برود. اين اختلافاتى كه گاهى بين مسئولين بروز مي كند - كه به سطح رسانه‌ها هم كشيده مي شود؛ بيخود، بى‌مورد، بى‌فايده – به اتّحاد ملّی ضربه مي زند. يك عده مي شوند طرفدار اين، يك عده هم مي شوند طرفدار آن؛ مخالفت كردن، متّهم كردن يكديگر؛ يك عده‌اى قوه‌ى مجريه را متّهم كنند، يك عده‌اى از آن طرف قوه‌ى مقننه را متّهم كنند، يك عده‌اى قوه‌ى قضائيه را متّهم كنند، تقصيرها را گردن هم بيندازند؛ اين جزءِ كارهاى بسيار مضر است و دوستان محترم ما، مسئولان عزيز كشور بدانند كه اين در بين مردم هم هيچگونه آبرو و وجهه‌اى ايجاد نمي­كند كه ما مشكلات را هِى به گردن اين و آن بيندازيم. نه، يك مشكلاتى وجود دارد؛ بايد حل­كرد و مي­توانيم هم حل كنيم؛ ما از حل مشكلاتمان ناتوان نيستيم.»    3/5/1391

«مسئله‌ى همكارى قوا را حل كنيد. من هم غالباً به قوا سفارش مي­كنم؛ به شما(قوه مجریه) بايد سفارش كنم. هرچه مي­توانيد، در آن جاهایى كه مي شود كوتاه آمد، كوتاه بيایيد؛ چه اشكالى دارد؟ آنجایى كه مي شود تبيين كرد، تبيين كنيد. آنجایى كه مي شود با ايجاد ارتباطات دوستانه، مسئله را حل كرد، اينجورى حل كنيد. چرا من اينقدر بر تشكيل جلسه‌ى رؤساى قوا اصرار مي كنم؟ وقتى كه جلسه‌ى رؤساى قوا تشكيل بشود، خيلى از اين مشكلات حل مي­شود. در جلساتِ روبه‌رو، با همديگر مى‌نشينند حرف مي زنند؛ اين كار خيلى از مشكلات را حل مي كند؛ اين تجربه‌ى ماست از گذشته. گيرم كه حالا برخى از راه‌هاى گوناگونى هم كه دوستان رفتند، به نتيجه نرسيده باشد؛ اما خب، راه‌هاى ديگرى وجود دارد. بالاخره اختلاف سليقه‌ها يا اختلاف برداشت هاى از قانون را اينجورى بايد حل كرد. كارى كنيد كه اين ارتباط، ارتباط صميمانه‌اى بشود. اگر چنانچه يك رفتارى را مشاهده مي كنيد كه اين رفتار را از آن طرف ديگر نمى‌پسنديد، يك مراجعه هم به خودمان بكنيم، ببينيم آيا ما در آن فضاى سنگينى كه اشاره مي شود، مثلاً تأثيرى داشته‌ايم يا نداشته‌ايم. مراقبت بكنيم؛ اگر ما تأثير داشتيم، آن را برداريم.»       6/6/1390

«آنچه كه مردم از مسئولين - بخصوص رده‌هاى بالاتر - توقع دارند، اين است كه با هم تعامل داشته باشند، وحدت داشته باشند، همكارى داشته باشند؛ هم در سطوح بالا، هم در سطوح ميانه؛ بر اولويت هاى كشور تمركز داشته باشند، مسائل اصلى را جلو بيندازند، سرگرم مسائل فرعى و حاشيه‌اى نشوند، كار و تلاش بى‌وقفه انجام بدهند. مردم صداقت را توقع دارند، عمل به وعده‌ها را توقع دارند، پرهيز از مناقشات را توقع دارند، پرهيز از سرگرم شدن به حواشى و مسائل فرعى را توقع دارند، امانت و پاكدستى و برخورد با متخلّف و خائن را توقع دارند؛ اينها در صدر مطالبات مردم قرار دارد.» 20/7/1390

«آنچه كه تضمين‌كننده‌ى همه‌ى اين مطالب است، تقواست. تقوا اين است كه ما مراقب حرفمان، مراقب كارمان، مراقب جهتگيرى‌مان، مراقب رفتارمان باشيم. كوچكترين اعمال ما ثبت مي شود؛ (فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ. وَ مَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ)[پس هر كس به وزن ذرّه‏اى نيكى كرده باشد آن را مى‏بيند. و هر كس به وزن ذرّه‏اى بدى كرده باشد آن را مى‏بيند./ زلزله: آیات8-7] اعمال ما، گفتار ما، الفاظ ما همه ثبت مي شود؛ بعد ما را به سؤال و جواب مي كشند. دادگاه عدلى وجود دارد كه در آن دادگاه عدل بايد انسان جواب بدهد. زير جواب مي مانيم. تقوا يعنى همين را رعايت كنيم، همين را مواظبت كنيم.»

6/4/1390